En dan ook nog eens k*tweer...

Brexit: zijn we allemaal genaaid?

17 augustus door Stephanie Tan

Inmiddels kun je de memes, grappen en grollen over de Brexit wel dromen. Maar misschien is het weer even goed om terug te gaan naar het begin van deze nu al legendarische breuk.

Wat begon als een walk in the park, werd al snel een walk in the rain. Maar goed, het was een zet van die gekke Britten en zij moeten er maar mee dealen toch? Niet dus. De Brexit vote heeft invloed op iedereen en dat zagen we zeker terug op de financiële markten.

Het ergste is nog: vrijwel niemand zag dit aankomen.

Hoe de stront aan de knikker kwam

De hele sneeuwbal begon eigenlijk met een heel eenvoudige vraag aan de Britse burgers: Vind jij dat het Verenigd Koninkrijk lid moet blijven van de Europese Unie (EU) of niet?

Een dergelijk referendum is overigens niet dagelijkse kost. Tot dusver werden er pas drie gehouden in het Verenigd Koninkrijk. Maar het is natuurlijk wel democratie ten top. Je kunt je echter wel afvragen of je een zo’n immens besluit bij de -niet altijd even goed geïnformeerde- burger moet neerleggen.

Dus waarom werd de Brexit-besluit op het bordje van de Britse burger gedropt?

Cameron’s gokje

De Britten en Europa; het blijft altijd een tikkeltje awkward. Zelfs in de jaren ‘70, toen er nog helemaal geen EU bestond, waren er al genoeg Britse burgers die niks van het Europese vasteland moesten hebben. Een soort sluimerend euroscepticisme was er dus altijd al.

Niet de beste bodem voor een referendum over de EU, maar in 2013 ging de Britse premier David Cameron een gewaagd spel spelen. Cameron beloofde dat de burgers hun stem mochten uitspreken over het EU-lidmaatschap als zijn Conservatieve partij de verkiezingen zou winnen.

Cameron was zelf trouwens helemaal pro-EU. De stoere belofte was erop gericht om nog steviger in het politieke zadel te komen. Met harde woorden en een referendum zouden de eurosceptische partijen voor een tijdje koest blijven.

En Cameron hield woord. Op 23 juni 2016 mochten de Britten naar de stembus. En eigenlijk verwachtte iedereen, Cameron voorop, een klinkende zege voor het ‘blijven’ kamp. De rest is eigenlijk al geschiedenis. ‘Vertrekken’ won met 51.9% tegen 48.1%.
De premier had z’n hand overspeeld en diende een paar dagen na de schokkende uitslag zijn ontslag in.

Waarom was de uitslag zo’n schok?

De Brexit-vote, maar ook de verkiezingen in de VS, laten ons zien dat we de polls en onderzoekjes nooit helemaal kunnen vertrouwen. Ook de in Groot-Brittannië populaire wedkantoren zaten er behoorlijk naast. Ook veel nieuwszenders, kranten en websites krabden zich eens achter de oren. Waren ze dan zo gekleurd in hun berichtgeving dat ze deze nederlaag niet zagen aankomen? Naar alle waarschijnlijkheid was dit inderdaad het geval.

Wie waren de bok?

Nou bleef er dus een groot deel van het Verenigd Koninkrijk (48,1%) beteuterd achter na de uitslag van het referendum. Maar wereldwijd waren er verliezers. Op de financiele markten wordt de schade, daags na de uitslag, geschat op zo’n 2 biljoen dollar. Op de FTSE 100, de Britse hoofdindex, stond de teller na twee dagen op een min van 100 miljard pond. Het waren vooral de financials (banken en verzekeraars) die wegzakten. Ook het Britse pond was allesbehalve blij. De munt zag z’n waarde afnemen in een tempo dat al ruim dertig jaar niet meer vertoond was.

Maken we nog even voor de gein een rondje langs de superrijken. Niet omdat ze zielig zijn, maar wel om de immense verliezen in kaart te brengen. Zo is daar Armancio Ortega, de rijkste Europeaan die zijn vermogen voor een groot deel te danken heeft aan zijn concern Inditex. Nooit van gehoord? Dat is het moederbedrijf achter o.a. de Zara kledingwinkels. Señor Ortega ging voor 6 miljard dollar de bietenbrug op.

Ook aan de andere kant van de Atlantische Oceaan zal er gevloekt zijn. Grootverdieners als Bill Gates en Jeff Bezos mochten na het referendum ieder zo’n 3 miljard dollar afschrijven.

En nu dan?

Het fijne van de markten is dat ze ook altijd weer herstellen. En dat herstel volgde dan ook voor zowel de aandelen als de indices en het Britse pond. Maar veel zal nog afhangen van de onderhandelingen die de Britten nog moeten gaan voeren over de invulling van de scheiding. Wie krijgt wat en wat mag nog wel en wat mag niet meer. Een soort omgangsregeling zeg maar. Volgens de planning moet de scheiding dan in 2019 rond zijn. Maar dat zal uitwijzen of dit gehaald wordt en hoe de band tussen het Verenigd Koninkrijk en Europa er dan uitziet.

Sluiten we af met een quote van de eurosceptische Britse politicus Nigel Farage:
“If Brexit is a disaster…I’ll go and live somewhere else.”

Geschreven door

Stephanie Tan

Nomadische woordkunstenares die eerder werkte in PR, medea en nu casual trading. Beslist geen cijferknuffelaar maar wel een warm hart voor tech en techbedrijven. Vind haar binnen BUX: @Stephtrades

Disclaimer: Alle standpunten, meningen of analyses weergegeven in artikelen zijn die van de auteur en vertegenwoordigen niet de mening van BUX. Noch BUX, noch de auteur biedt financieel advies en deze artikelen mogen niet worden beschouwd als zodanig.

Alle artikelen
CFD's zijn complexe instrumenten en brengen vanwege het hefboomeffect een hoog risico met zich mee van snel oplopende verliezen. 77.7% van de retailbeleggers lijdt verlies op de handel in CFD's met deze aanbieder. Het is belangrijk dat je goed begrijpt hoe CFD's werken en dat je nagaat of je het hoge risico op verlies kunt permitteren.